فیل گوش

فیل گوش

گیاه پیازی کالادیوم (فیل گوش)

این گیاه در شرایط مطلوب در آپارتمان هم قابل نگهداری است که شرح آن در پی می آید

نام علمی: Caladium

نام انگلیسی: Elephant ear / Heart of Jesus / Angel Wings

نام فارسی اصیل: فیل گوش

کالادیوم   (فیل گوش)                                                                      

خانواده:

آراسه (Araceae)

مبداء:

برزیل، گینه

نوع:

از گیاهان علفی با ریشه غده ای گرد و پهن

برگ:

قلبی شکل و زینتی و به طول تا ۶۰ سانتیمتر و در رنگ های ترکیبی گوناگون

گل:

قابل توجه نیست

رنگ گل:

گل های صورتی کمرنگ این گیاه که مانند کاغذ زرورق می باشد، و معمولاً
 قابل توجه نبوده و بین سبزینه گیاه پنهان گشته است.

فصل گل:

ـ

موارداستفاده:

آپارتمان و هوای آزاد (باغچه، فلاورباکس، گلدان)

موقعیت :

دور از اشعه ی مستقیم آفتاب (روشنائی کامل تا سایه)

تکثیر:

غده های کوچک در اطراف غده مادر، بذر

طرز کاشت:

در اواخر زمستان یا اوایل بهار غده ها را در گلخانه در درجه حرارت ۲۵ درجه سانتیگراد روی بستری از تورب یا ماسه مرطوب قرار می دهند تا جوانه ها رشد نمایند. از هر غده تعدادی جوانه بیرون آمده و شروع به رشد می نمایند. در این حالت هر یک از این ساقه های حاصل از رشد جوانه ها را با قسمتی از ریشه جدا و در بستری از خاک سبک کشت می نمایند. درجه حرارت مناسب در این زمان ۱۸ درجه سانتیگراد است.

به تدریج که برگ ها ظاهر می گردد، گلدان یا بستر گیاه نیاز به تقویت دارد و نیز روی برگ ها را بایستی آبپاشی نمود. در اوایل فصل پائیز بایستی کمک به برگ ریزان کالادیوم نمود. بدین ترتیب که گلدان ها به گلخانه گرم انتقال داده و آبیاری گیاه قطع می گردد،تا به تدریج برگ ها ریخته و غده ها خواب زمستانی خود را سپری نمایند. تکثیر از طریق بذر منحصراً جهت به دست آوردن واریته ها ی جدید اعمال می گردد.

منبع: متقی، حسین. ۱۳۹۰٫ دایره المعارف گل و گیاه. ج.۳:گلکاری. گل ها و گیاهان زینتی پیازدار. چاپ اول. نشر سپیدان

گیاه آپارتمانی فیل گوش (کالادیوم)

 فیل گوش

هیچ گیاهی نمیتواند در ترکیب رنگ ها با کالادیوم رقابت کند، به طوری که تشریح رنگ ها تقریباً غیر ممکن است، برگ ها به شکل سرنیزه و دمبرگ آن بلند است، دوام برگ ها زیاد نیست و از اول بهار تا اواخر پائیز باقی میمانند، تکثیر کالادیوم از طریق تقسیم ساقه های زیر زمینی است، با شروع زمستان برگ ها زرد و خشک شده و گیاه به استراحت می رود، برای حفظ ساقه های زیر زمینی در زمستان نباید آن را آبیاری نمود، گیاه بسیار جالبی در کاشت گروهی با گیاهان دیگر و همچنین استفاده از آن به عنوان سبد آویزان است، خانواده آن «آراسه» و زادگاهش برزیل است.

نیازها:

نور : جهت حفظ رنگ ها و نقوش برگ، نور کامل احتیاج است ولی مواظب اشعه ظهر و اشعه مستقیم آفتاب باشید.

دما: ۲۴ درجه سانتیگراد در تابستان و ۱۶ درجه در زمستان نیازهای حرارتی این گیاه است، در صورتی که نگهداری گلدان فقط به خاطر حفظ ساقه های زیرزمینی است در درجه حرارت پائین تر و حدود ۱۳ درجه نگهداری شود.

آبیاری: تا زمانی که برگ دارد (بعضی مواقع فقط ریشه را  نگهداری می کنند) گیاه را همیشه مرطوب نگه دارید، در تابستان ۲ تا ۳ بار در هفته و در زمستان چنانچه گیاه فاقد برگ است آبیاری را متوقف کنید، گیاه در زمستان به آبیاری نیاز دارد.

رطوبت: غبارپاشی برای این گیاه مضر است، چون برگ ها صدمه می بینند، نزدیک گلدان های دیگر نگه داری کنید و یا در کاشت گروهی  با گیاهان دیگر رطوبت را از این طریق تأمین کنید (به نحوه ی تأمین رطوبت مراجعه کنید).

تغذیه :گیاه کم توقع است، نصف میزان توصیه شده از طرف فروشنده یا سازنده کود گیاهان زینتی جهت تغذیه کافی به نظر می رسد.

خاک مناسب: یک قسمت پیت و یک قسمت خاک لیمونی بهترین محیط رشد ریشه است.

تعویض گلدان: در اواخر زمستان ساقه های زیر زمینی را از گلدان خارج کنید و در گلدان دیگر کاشت کنید.

تمیز نمود ن برگ ها: جهت تمیز نگه داشتن گیاه از برس مخصوص و نرم استفاده کنید، مالش با پارچه یا اسفنج یا استفاده از مواد براق کننده به برگ های حساس گیاه صدمه می زند.

تکثیر : جدا کردن ساقه های زیر زمینی از گیاهان مادری در بهار، هر کدام از ساقه های زیرزمینی باید حداقل دو جوانه یا چشمک داشته باشند.

زمستان گذرانی: با شروع فصل خزان برگ های این گیاه خشک شده و زمستان گذرانی آغاز می شود، آبیاری را در این حالت متوقف و گلدان خشک شده را به محل سرد و خشک منتقل کنید، در اواسط اسفند ماه گیاه را آبیاری کنید و ساقه های زیر زمینی را از خاک خارج کنید و در خاک نو کاشت کنید.

 

عوارض و درمان:

رشد ضعیف و برگ ها ریز هستند: نور کافی نیست، گیاه به محل روشنتری منتقل شود و یا احتیاج به تغذیه مصنوعی دارد که هر سه هفته یکبار طبق دستور عمل نمایید.

برگ ها چروکیده و خشک می شوند: هوا خیلی گرم و یا گیاه تشنه است، گیاه را آبیاری و غبارپاشی کنید.

برگ ها شکاف بر می دارند:گیاه را از محل شلوغ دور کنید، به جا ماندن رطوبت و قطرات آب روی برگ ها هم میتواند عامل این عارضه باشد.

سفیدکهای قارچی روی ساقه های زیرزمینی مشاهده می شوند: آبیاری بیش از اندازه است، اجازه دهید سطح خاک در فاصله بین دو آبیاری خشک شود سپس آبیاری کنید، زهکش را بازدید کنید.

لکه های قهوه ای در وسط برگ ها نمایان می شود: مواد براق کننده شیمیایی یا آفتاب مستقیم عامل این عارضه است، گیاه را به محل بهتری منتقل کنید، از مواد براق کننده استفاده نکنید.

رنگ برگ ها ضعیف است: نور کافی نیست، گیاه را به محل روشنتری منتقل کنید،گیاه نیاز به نور کامل دارد.

برگ ها و ساقه ها بد شکل و چسبناک بوده و حشرات سبز رنگی روی آنها مشاهده می شود: گیاه را با سم حشره کش نفوذی هفته ای یکبار سمپاشی کنید تا علائم از بین بروند.

حاشیه برگ ها قهوه ای و چین و چروک دار می شوند: هوا کمی سرد است، گیاه را به محل گرم تری منتقل کنید.

برگ ها و ساقه ها خود را می اندازند، چروک دار  و خشک می شوند: هوا خیلی سرد است، گیاه را به محل گرمتری منتقل کنید، این عوارض در پاییز طبیعی است، چون گیاه به زمستان گذرانی می رود.

*تأمین رطوبت دائمی و پایدار:

 همان گونه که ذکر شد اگر چه کالادیوم نیاز به رطوبت شدید دارد ولی غبارپاشی به برگ ها صدمه می زند، جهت تأمین رطوبت زهکش گلدان را بازدید و آن را داخل گلدان بزرگتری قرار دهید، حد فاصل بین دو گلدان را با پیت یا خزه مرطوب متراکم پر نموده و در زمان آبیاری گلدان خزه ها را نیز با میزان کمی آب مرطوب کنید.

نسبت به اشعه مستقیم آفتاب به خصوص از پشت شیشه و دست زدن به برگ ها جهت تمیز نمودن خیلی حساس است، در هنگام حمل و تغییر مکان گلدان مواظب برگ های ظریف آن باشید.

منبع: پیش بین، اسماعیل. ۱۳۹۰ – گلهای آپارتمانی و مشاوره گیاه پزشکی. چاپ هشتم. انتشارات نوپردازان

 

کلیه حقوق وب سایت نزد دانشنامه گل و گیاه محفوظ است.